Rys historyczny duszpasterstwa wojskowego w Polsce

Rys historyczny duszpasterstwa wojskowego w Polsce

 

Posługa duszpasterska w Wojsku Polskim sięga czasów średniowiecza. Przed wprowadzeniem stałych kapelanów wojskowych, co nastąpiło pod koniec XVII wieku, posługę duchową w Wojsku pełnili kapelani obozowi i spowiednicy królów, książąt i hetmanów udających się na wyprawy wojenne. Stałe duszpasterstwo wojskowe wprowadził sejm warszawski w 1690 roku. Z kolei w uchwałach Sejmu Wielkiego przewidziano stałe etaty kapelańskie dla każdego pułku piechoty, kawalerii i gwardii.

 

Duchowieństwo polskie sprawowało służbę duszpasterską także wobec żołnierzy polskich w armiach państw zaborczych. Podczas powstania listopadowego posługę duszpasterską pełniło ponad 130 kapelanów, z których zdecydowaną większość stanowili ochotnicy. W powstaniu styczniowym funkcję kapelanów spełniało duchowieństwo cywilne, które oprócz opieki duchowej niosło powstańcom pomoc materialną i udzielało schronienia.

 

Służbę duszpasterską wśród żołnierzy pełnili duchowni w formacjach polskich w czasie pierwszej wojny światowej. Swoich kapelanów miały Legiony Józefa Piłsudskiego, korpusy powstające w Rosji, oddziały syberyjskie i armia gen. Hallera. Wśród duszpasterzy wojskowych tego okresu duże uznanie i popularność zyskał Kapelan Legionów Polskich, ksiądz biskup Władysław BANDURSKI, którego prochy w 1996 roku sprowadzono z Wilna do Katedry Polowej w Warszawie.

 

Duszpasterstwo II Rzeczypospolitej kształtowało się w warunkach wojny o granice i obrony odzyskanej niepodległości. Doświadczenia insurekcyjne i z okresu służby w polskich formacjach wojskowych z okresu I wojny światowej wskazywały jak bardzo znaczący wpływ na morale żołnierzy miał dobrze spełniający swoje obowiązki kapelan. Lata 1918-1921 potwierdzają tę tezę, ale też ujawniają dodatkowe funkcje oświatowo-wychowawcze, jakie nałożono na kapelanów wojskowych.

 

Od 1919 r. pracę kapelanów organizował i kierował nią Konsystorz Polowy, który włączono do struktury MSWojsk. Utworzono stanowisko naczelnego kapelana WP, na które powołany został ks. Jan PAJKERT. Naczelny Wódz ustalił też strukturę hierarchiczną korpusu kapelanów na czele z biskupem polowym, któremu podlegał naczelny kapelan, dziekani okręgów, proboszczowie dywizyjni i kapelani. Pierwszym biskupem polowym papież Benedykt XV mianował ks. dr. Stanisława GALLA, sufragana warszawskiego, który swój urząd objął 9 lutego 1919 roku. Z tą chwilą Konsystorz Polowy zgodnie z prawem kanonicznym stał się Kurią Polową WP. Strukturę duszpasterstwa polowego dostosowano do organizacji sił zbrojnych.

 

Status duszpasterstwa wojskowego został ustalony mocą konkordatu zawartego 10 lutego 1925 roku między Rzeczpospolitą Polską a Stolicą Apostolską. W rok później zaczął obowiązywać "Statut Duszpasterstwa Wojskowego" nadany przez Stolicę Apostolską i zatwierdzony przez władze polskie.

 

W okresie międzywojennym w służbie czynnej pełniło obowiązki duszpasterskie ok. 250 kapelanów etatowych, co było następstwem decyzji Episkopatu Polski z 1919 roku, by do wojska skierować do 5% księży. W stosunku do zadań duszpasterskich, wychowawczych, oświatowych i administracyjnych nie zawsze była to liczba wystarczająca.

 

W 1933 roku biskupa Galla na urzędzie ordynariusza polowego zastąpił ksiądz biskup dr Józef GAWLINA, mianowany przez Ojca Świętego Piusa XI.

 

Ofiarną i krwawą kartę zapisali kapelani w czasie II wojny światowej towarzysząc żołnierzowi polskiemu na wszystkich frontach, w partyzantce, w konspiracji i obozach jenieckich. Poza wpływem biskupa Gawliny pozostawała służba duszpasterska w 1 i 2 Armii Wojska Polskiego na froncie wschodnim. Po roku 1945 władze komunistyczne zdecydowały nie odtwarzać Biskupstwa Polowego. Nie zdecydowano się jednak na całkowite zlikwidowanie duszpasterstwa wojskowego. Jako jego namiastkę powołano do życia Dziekanat Generalny Wojska Polskiego. Stojący na jego czele generalny dziekan pełnił jedynie funkcje administracyjne z ramienia Ministerstwa Obrony Narodowej. Jurysdykcję kanoniczną otrzymywał od Prymasa Polski, a poszczególni kapelani na terenie Polski od Biskupów miejsca.

 

Dnia 21 stycznia 1991 roku Ojciec Święty Jan Paweł II przywrócił w Polsce Ordynariat Polowy powołując jednocześnie Księdza Prałata Sławoja Leszka GŁÓDZIA na Biskupa Polowego Wojska Polskiego. Katedrą Polową Wojska Polskiego został ustanowiony dotychczasowy kościół garnizonowy pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Warszawie.

 

Zgodnie z Dekretem Nuncjatury Apostolskiej w Warszawie Ordynariat Polowy rozpoczął swoje funkcjonowanie od dnia 31 stycznia 1991 roku.

 

Konsekracja Biskupa Polowego odbyła się na Jasnej Górze dnia 23 lutego 1991 roku, a następnego dnia, 24 lutego tegoż roku, Biskup Polowy odbył uroczysty Ingres do Katedry Polowej. Została zorganizowana struktura diecezjalna Ordynariatu Polowego na terenie całego kraju. Biskup Polowy utworzył Kurię Polową z siedzibą w Warszawie przy ul. gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego. Powołał też Radę Duszpasterską, Radę Kapłańską, Kolegium Konsultorów, Radę do Spraw Ekonomicznych i Diecezjalny Zespół Synodalny. W początkowym okresie posługiwania pasterskiego Biskupa Polowego zostały erygowane następujące parafie wojskowe: Bemowo Piskie, Biała Podlaska, Białystok, Biedrusko, Braniewo, Brzeg, Budowo, Bydgoszcz, Chełmno Pomorskie, Darłowo, Dęblin, Elbląg, Ełk, Gdańsk - Wrzeszcz, Gdynia, Gliwice, Głogów, Gniezno, Grudziądz, Gubin, Inowrocław, Jarocin, Jelenia Góra, Kalisz, Katowice, Kazuń, Kętrzyn, Kielce, Kołobrzeg, Komorowo /Ostrów Maz./, Koszalin, Kraków, Krosno Odrzańskie, Legionowo, Legnica, Lublin, Lubliniec, Łask, Łódź, Mińsk Maz., Mrągowo, Nowa Dęba, Nysa, Olsztyn, Opole, Piła, Poznań, Przemyśl, Puławy, Radom, Rzeszów, Siedlce, Siemirowice, Skierniewice, Skwierzyna, Słupsk, Sopot, Stargard Szczeciński, Szczecin, Szczecin-Podjuchy, Szczecinek, Świętoszów, Świdwin, Świnoujście, Toruń, Trzebiatów, Ustka, Wałcz, Warszawa-Bemowo, Warszawa-Katedra Polowa, Warszawa-Rembertów, Wesoła, Wejherowo, Wędrzyn, Wrocław, Zamość, Zegrze, Żagań, Żary. W 1997 roku erygowano kolejne 4 parafie wojskowe: Hel, Międzyrzecz, Morąg i Śrem.

 

Ponadto w Diecezji Wojskowej funkcjonuje 117 samodzielnych ośrodków duszpasterskich. Troską duszpasterską kapelanów wojskowych objęci są również żołnierze polscy uczestniczący w misjach pokojowych ONZ w Syrii i Libanie, a obecnie w Operacji Pokojowej SFOR w Bośni.

 

Posługą duszpasterską objęte zostały także wszystkie - 22 - uczelnie i 24 szpitale wojskowe.

 

Dla okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych utworzono dekanaty: Garnizonu Warszawa, Krakowskiego Okręgu Wojskowego, Pomorskiego Okręgu Wojskowego, Śląskiego Okręgu Wojskowego, Warszawskiego Okręgu Wojskowego, Marynarki Wojennej, Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. Ponadto erygowano w Resorcie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji dekanaty: Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych i Straży Granicznej. Jednocześnie biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia opieki duszpasterskiej żołnierzom Wojska Polskiego i ich rodzinom - dla wiernych Kościoła Obrządku Greckokatolickiego i po uprzednich uzgodnieniach z Księdzem Arcybiskupem Janem MARTYNIAKIEM utworzono w Ordynariacie Polowym Dekanat Obrządku Greckokatolickiego, w którym posługę duszpasterską pełni czterech kapelanów wojskowych.. Dostosowując strukturę organizacyjną Ordynariatu Polowego WP do zmieniających się struktur Wojska 27 stycznia 1997 roku Biskup Polowy erygował Dekanat Dowództwa Wojsk Lądowych. Na czele dekanatów stoją księża dziekani.

 

Obecnie w duszpasterstwie wojskowym pracuje 195 księży kapelanów, z których 148 zatrudnionych jest na pełnym etacie, pozostali zaś pracują na pół etatu. Do Diecezji Wojskowej Biskup Polowy inkardynował 19 księży, tak spośród duchowieństwa diecezjalnego jak i zakonnego. W Ordynariacie Polowym pracuje również 10 sióstr zakonnych zatrudnionych w szpitalach wojskowych, w Kurii Polowej i w pracy katechetycznej. Do pracy duszpasterskiej w Ordynariacie Polowym obecnie przygotowuje się 17 alumnów, którzy studiują w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie.

 

W dniu 24 maja 1997 roku Biskup Polowy Sławoj Leszek GŁÓDŹ udzielił święceń kapłańskich ks. ppor. Dariuszowi STRZELCZYKOWI, pierwszemu absolwentowi Wyższego Seminarium Duchownego Ordynariatu Polowego.

 

Ordynariat Polowy aktywnie uczestniczy w pracach II Polskiego Synodu Plenarnego Episkopatu Polski. Celem koordynowania prac synodalnych powołano Diecezjalną Komisję Synodalną wraz z Sekretariatem oraz wydano Instrukcję dotyczącą tworzenia i organizacji Zespołów Synodalnych w Ordynariacie Polowym. Dekretem z dnia 2 lutego 1994 roku zostały powołane Dekanalne Zespoły Synodalne, których zadaniem jest skoordynowanie prac pomiędzy zespołami parafialnymi i Sekretariatem Diecezjalnym II Synodu Plenarnego. W poszczególnych dekanatach kilka razy w roku odbywają się konferencje formacyjne animatorów prowadzących prace synodalne w zespołach parafialnych i ośrodkach duszpasterskich. Przedstawiciele Ordynariatu Polowego uczestniczą także we wszystkich Ogólnopolskich Sesjach II Synodu Plenarnego.

 

Ordynariat Polowy wydaje dwutygodnik "Nasza Służba" adresowany do żołnierzy i rodzin wojskowych.

Opracowano i wydano miedzy innymi: "Kościół a Powstanie Warszawskie. Dokumenty, relacje, poezja"; Bp Sławoj Leszek Głódź, "Walczę dla Chrystusa". Z nauczania Biskupa Polowego Wojska Polskiego; 4 "Schematyzmy Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego"; "Modlitewnik Żołnierski"; "Modlitewnik Pielgrzymkowy"; "Pismo Święte Nowego Testamentu i Psalmy"; kalendarze żołnierskie. Z inicjatywy Ordynariatu Polowego wydano album "Katedra Polowa Wojska Polskiego w Warszawie".

 

Od siedmiu lat żołnierze Wojska Polskiego włączają się w żołnierskie pielgrzymowanie do Lourdes w ramach "Pélerinage Militaire International". Każdego roku w poszczególnych okręgach organizowane są pielgrzymki żołnierzy i rodzin wojskowych do Sanktuariów Maryjnych w Polsce. Dla żołnierzy prowadzona jest katechizacja przygotowująca do małżeństwa i wykłady z etyki normatywnej. Ponadto kapelani uczą religii dzieci i młodzież z rodzin wojskowych. Każda parafia i instytucja kościelna przygotowuje się na duchowe przeżycie przełomu tysiąclecia.

 

W przygotowaniach do Jubileuszu roku 2000, w trosce o dobro duchowe wiernych od Adwentu 1996 roku w Ordynariacie Polowym prowadzone są Misje Święte. Misje te zostały połączone z Nawiedzeniem Obrazu Matki Bożej Hetmanki Żołnierza Polskiego poszczególnych parafii i ośrodków duszpasterskich. Biskup Polowy dnia 2 października 1996 roku powołał Zespół Misyjny wyłoniony z księży kapelanów, którzy przeprowadzili już Misje Święte w Dekanacie Śląskiego Okręgu Wojskowego. Obecnie trwają one w Dekanacie Pomorskiego Okręgu Wojskowego i Marynarce Wojennej RP.

 

Inicjatywa ta stała się doskonałą okazją do praktyki nowego stylu życia chrześcijańskiego i odradzania się naszego patriotyzmu.

 

Prawidłową koordynację prac i przedsięwzięć duszpasterskich w Kurii Polowej zapewniają powołane referaty:

Ą Akademii i szkół wojskowych,

Ą Wojskowej Służby Zdrowia,

Ą Prac II Synodu Plenarnego,

Ą Środowisk twórczych,

Ą Kombatantów i Osób Represjonowanych,

Ą Inwestycji i budownictwa.

 

W 1997 roku utworzono także Referat Duszpasterstwa Rodzin oraz Referat Sztuki sakralnej i opieki nad zabytkami kościelnymi, Powołana w 1996 roku Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, realizuje cele i zadania określone w Statucie zatwierdzonym przez Biskupa Polowego.

 

W czasie zeszłorocznej lipcowej powodzi, która na terenach południowej Polski przybrała rozmiary klęski żywiołowej Caritas Diecezji Wojskowej aktywnie włączyła się w ogólnopolską akcję pomocy powodzianom.

Caritas Ordynariatu Polowego między innymi organizuje pomoc dla mieszkańców wiosek i miast zniszczonych wojną domową w Bośni na terenach objętych kontrolą Polskiego Batalionu SFOR.

 

Do tej pory do Bośni wysłano kilka ciężarówek TIR z darami w postaci środków czystości, żywności, odzieży i leków.

 

W Ordynariacie Polowym istnieje Muzeum Duszpasterstwa Wojskowego zlokalizowane przy Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie.

 

Ordynariat Polowy utrzymuje stałe kontakty z duszpasterstwem wojskowym innych krajów. Księża kapelani uczestniczą w międzynarodowych konferencjach i sympozjach wymieniając doświadczenia w dziedzinie duszpasterstwa wojskowego. Duże znaczenie w skali międzynarodowej miała "Sixth Annual European/North American Chiefs of Chaplains Conference" zorganizowana przez Biskupa Polowego w Warszawie w 1995 roku. Do udziału w Pieszej Pielgrzymce Żołnierzy Wojska Polskiego na Jasną Górę zapraszani są żołnierze innych armii /Słowacji, USA/. Jest organizowana wymiana doświadczeń w zakresie posługi duszpasterskiej w wojsku z kapelanami innych armii poprzez konferencje, zebrania, sympozja, spotkania, pielgrzymki organizowane w kraju i zagranicą.

 

Na 17 i 18 października 1997 roku Biskup Polowy zaprosił na Jubileuszowe Spotkanie do Warszawy byłych alumnów seminariów duchownych, którzy odbyli zasadniczą służbę wojskową w Wojsku Polskim. W spotkaniu, w 30 rocznicę zakończenia tej służby przez pierwszych alumnów-żołnierzy wzięło udział 350 byłych alumnów, którzy obecnie pełnią posługę duszpasterską na terenie Polski i poza granicami kraju. W Wojsku Polskim służbę wojskową pełniło 2753 alumnów, spośród których 12 otrzymało sakrę biskupią.

 

Od czterech lat w rocznicę przywrócenia Ordynariatu Polowego WP, Biskup Polowy przyznaje Dyplom BENEMERENTI dla osób i instytucji, które w szczególny sposób dają świadectwo najwyższym wartościom, jakimi w życiu jednostki i społeczeństwa jest prawda i sprawiedliwość. Za 1997 rok Dyplomem tym wyróżnieni zostali: ks. dr prałat Wojciech ŁAZEWSKI, Dyrektor Caritas Polska, za ogromne zaangażowanie i koordynowanie prac Caritas Polska podczas powodzi w lipcu 1997 roku i 13 Pułk Lotnictwa Transportowego im. płk pil. Stanisława Skarżyńskiego z Krakowa, za akcje humanitarne w Armenii i Jugosławii po trzęsieniu ziemi, coroczną pomoc humanitarną dla Albanii, ponadto transporty humanitarne do Rumunii, Rwandy, Iranu; akcje serce dla Klinik Kardiochirurgii w Zabrzu i Krakowie; transporty ludzi, żywności, leków podczas powodzi w lipcu 1997 roku.

 

 

DUSZPASTERSTWO WOJSKOWE PO 1945 r.

 

Po zakończeniu działań wojennych opieką duszpasterską nad oficerami i żołnierzami Wojska Polskiego w Polsce, objęli kapelani I i II Armii WP. Pozostawali oni w ścisłej zależności od Ministerstwa Obrony Narodowej. Zwierzchnikiem kapelanów był generalny dziekan Wojska Polskiego. Przez wiele lat władze komunistyczne traktowały istnienie Generalnego Dziekanatu WP jako jedną z oznak tolerancji i swobód religijnych w Polsce. Równocześnie starano się ograniczyć do minimum kontakty kapelanów z żołnierzami. Nie zezwalano na regularne odprawianie Mszy św. dla wojska. Chodzenie do kościoła w mundurze, ochrzczenie dziecka, przystąpienie do I Komunii Świętej, czy ślub kościelny groziło wstrzymaniem awansu przez nadgorliwych przełożonych.

 

Jeszcze w latach 80-tych niektórzy oficerowie polityczni „specjalizowali się” w sporządzaniu list rodzin wojskowych, które nie kryły swojej postawy religijnej. Stwierdzić należy, że kadra oficerska i żołnierze służby zasadniczej, z tytułu swoich religijnych przekonań zapłacili wysoką ceną. Była to cena za odwagę, za przynależność do Kościoła katolickiego, za miłość do Ojczyzny, za obronę świętości rodziny i katolickiej tradycji domu polskiego.

 

Przypomnieć należy, że w owym czasie obowiązywała tzw. rejonizacja służby wojskowej – młodych żołnierzy umieszczano w garnizonach położonych jak najdalej od domu rodzinnego. Praktyki religijne były podejmowane w wielkiej tajemnicy, wiedzieli o nich tylko rodzice i najbliżsi. Odbywający zasadniczą służbę wojskową korzystali z sakramentów świętych jedynie podczas okresowych urlopów i przepustek. Wiara i praktyki religijne polskich żołnierzy przez kilkadziesiąt lat komunizmu było to swoiste zejście Kościoła do katakumb. W Wojsku religię starano się zastąpić swoistą antyreligią.

 

Jedną z represji władz komunistycznych wobec Kościoła było powoływanie kleryków do odbywania zasadniczej służby wojskowej. W latach 1968-80 ponad 2700 alumnów przeszło przez specjalne „kleryckie bataliony wojskowe”. Wypada nadmienić, że z tej grupy wywodzi się 12 polskich biskupów, w tym także obecny Biskup Polowy WP gen. dyw. Sławoj Leszek Głódź.

 

Mimo bardzo ograniczonych możliwości działania, duszpasterstwo wojskowe spełniało, na miarę swych możliwości, pożyteczną rolę. Otaczano opieką istniejące kościoły garnizonowe, wielu kapelanów starało się, choćby sporadycznie docierać do żołnierzy. Nade wszystko zaś zachowano tradycję obecności kapłana w wojsku polskim. Polskie duszpasterstwo wojskowe było jedynym, istniejącym wówczas formalnie, w armiach państw Układu Warszawskiego.

 

 

Polscy Męczennicy II wojny światowej

 

W naszym stuleciu wrócili męczennicy. A są to często męczennicy nieznani, jak gdyby „nieznani żołnierze” wielkiej Bożej sprawy. [...] Ich świadectwa nie powinny zostać zapomniane w Kościele. (Jan Paweł II Tertio Millenio Adveniente, 37).

 

Wśród 108 męczenników za wiarę, których Jan Paweł II wyniesie na ołtarze podczas zbliżającej się pielgrzymki duszpasterskiej do Polski, są synowie Ziemi Sandomierskiej: sługa Boży ks. prał. Antoni Rewera i jego siostrzeniec sługa Boży ks. kmdr ppor. Władysław Miegoń męczennicy Dachau. Władysław Miegoń urodził się 30 września 1892 roku w Samborcu, koło Sandomierza, w rodzinie włościan Bronisława i Marianny z domu Rawera. Była to wielodzietna rodzina. Wszystkich święceń udzielił ks. Miegoniowi bp Marian Ryx.

 

W czasie I wojny światowej, gdy spotkał w okopie rannego żołnierza z Wiednia, przywiózł go na plebanię, obmył, wyspowiadał, udzielił Komunii Świętej, namaścił i nie bacząc na linię frontu udał się z nim do lekarza. W 1919 roku, kiedy powstało Biskupstwo Polowe, uzyskał zgodę na pracę wśród żołnierzy i przeszedł do duszpasterstwa wojskowego. Jako kapelan towarzyszył żołnierzom Batalionu Morskiego w wojnie polsko-bolszewickiej, w walkach pod Ostrołęką i Łomżą. Dnia 9 sierpnia 1920 r. został ranny pod Makowem Mazowieckim. Za okazane męstwo, został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. Zapamiętano jego dobroć, skromność, odwagę.

 

Do jego licznych zajęć kapelańskich doszła jeszcze budowa kościoła w Gdyni-Oksywiu. Budowa trwała dwa lata. Założono też cmentarz. Z marynarzami „swoimi dziećmi” jak ich określał, pozostał rzeczywiście do końca. W czasie trwającej 19 dni obrony Wybrzeża w 1939 roku trwał na posterunku. Szpital Morski w Babich Dołach, gdzie także był kapelanem, padł jako ostatnia placówka. Tam Niemcy zwrócili uwagę na Ks. Miegonia, gdzie dźwigał na plecach rannych, udzielał namaszczenia. Odprawił pogrzeb dowódcy obrony Wybrzeża, płk Dąbka, który nie widząc szans na obronę popełnił samobójstwo.

 

Ks. Miegoń jako kapelan, zgodnie z konwencją otrzymał dokument gwarantujący mu nietykalność. Kapelan wybrał jednak inną drogę. Odrzucił wolność, by pozostać z ludźmi, którzy potrzebowali posługi. Został z rannymi marynarzami. Dobrowolnie wybrał męczeństwo. Oficjalne zawiadomienie o śmierci więźnia nr 21223, brzmiało stereotypowo: tyfus i zapalenie płuc. Ciało spalono w krematorium, a Jego prochy są chwałą chrześcijaństwa, szczególnie duszpasterstwa wojskowego. Diecezja Wojskowa w osobie błogosławionego ks. Miegonia otrzymuje swojego Patrona i Orędownika.

 

MODLITWA

 

Wszechmogący wieczny Boże,

Ty dałeś

błogosławionemu Władysławowi Miegoniowi

i jego Współtowarzyszom

udział w męce Chrystusa,

racz go otoczyć chwałą świętości,

a mnie przez jego pośrednictwo udziel łaski...,

o którą pokornie proszę.

Przez Chrystusa Pana naszego.

Amen

 

 

Przywrócenie Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego

 

Sytuacja polityczna Polski po upadku komunizmu umożliwiła przywrócenie Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego przez Papieża Jan Pawła II. Ojciec Święty mianował 21 stycznia 1991 r. Biskupem Polowym ks. prał dr Sławoja Leszka Głódzia. Katedrą Polową został ustanowiony kościół garnizonowy pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Warszawie.

 

Przywrócenie Ordynariatu Polowego jest kontynuacją, wieki trwającej, chlubnej tradycji posługi kapelanów wśród polskich żołnierzy. Stanowi także nawiązanie do działalności, utworzonego przed 80 laty, Biskupstwa Polowego.

 

W początkowym okresie pracy Ordynariatu polowego ogromnie ważnym momentem stało się spotkanie Ojca Świętego z 40-to tysięczną reprezentacją Wojska Polskiego w Zegrzu Pomorskim, w dniu 2 czerwca 1991 roku. Pasterskie słowo Jana Pawła II ukazało istotne zadania duszpasterstwa wojskowego w całości formacji wojskowej dla Narodu i Kościoła.

 

 

Ordynariat Polowy w perspektywie integracji z NATO

 

Polska w bieżącym roku przystąpiła do Paktu Północnoatlantyckiego. Z tego faktu wypływają nowe zadania dla naszych sił zbrojnych, a także dla Ordynariatu Polowego, który jest ich częścią. Chodzi o nowe spojrzenie na rolę i miejsce armii w społeczeństwie demokratycznym, a także realizację idei żołnierza, obywatela, chrześcijanina i profesjonalisty. Wianem jakie polski żołnierz wniesie do struktur zachodnich jest wiara, narodowa tożsamość, patriotyzm, umiłowanie własnej historii i tradycji.

 

Już od 8 lat Ordynariat Polowy utrzymuje stałe kontakty z duszpasterstwami wojskowymi innych krajów. Księża kapelani uczestniczą w międzynarodowych konferencjach i sympozjach, wymieniając doświadczenia w dziedzinie duszpasterskiej. Duże znaczenie w skali międzynarodowej miała VI Doroczna Konferencja Szefów Duszpasterstw Wojskowych Europy i Ameryki Północnej, zorganizowana przez Biskupa Polowego w Warszawie w 1995 r. Miejscem pielgrzymki żołnierzy z całej Europy jest Lourdes. W zorganizowanej grupie przybywają tu od 9 lat polscy żołnierze. W wojskowej pieszej pielgrzymce na Jasną Górę uczestniczyli żołnierze ze Słowacji i USA. Z doświadczeń polskiego duszpasterstwa wojskowego korzystają również kapelani innych armii.

 

W tym roku z okazji 80-lecia ustanowienia Biskupstwa Polowego i 8. rocznicy przywrócenia Ordynariatu Polowego zorganizowano na Zamku Królewskim w Warszawie uroczystą sesję naukową. W Katedrze Polowej, przy licznym udziale władz państwowych, dostojników kościelnych z Polski i zagranicy oraz wszystkich kapelanów dziękowano Bogu za posługę duszpasterską w wojsku. Dzieło nowej ewangelizacji w Polsce zawierzono Matce Bożej Hetmance Żołnierza Polskiego.

 

Wojsko Polskie wraz ze swymi duszpasterzami wchodzi „z wiarą w III Tysiąclecie”.

 

 

Struktura organizacyjna Ordynariatu Polowego

 

W nowo utworzonym Ordynariacie Polowym zorganizowana została struktura diecezjalna. Utworzono Kurię Polową i dekanaty dla poszczególnych rodzajów sił zbrojnych i okręgów wojskowych (w tym jeden dekanat dla żołnierzy obrządku bizantyjsko-ukraińskiego). W Diecezji Wojskowej funkcjonuje 70 parafii oraz 117 samodzielnych ośrodków duszpasterskich.

 

Posługą kapelańską są objęte wszystkie uczelnie, szpitale, sanatoria wojskowe oraz żołnierze polscy uczestniczący w operacji pokojowej NATO „SFOR” w Bośni, w siłach międzynarodowych „KFOR” w Kosowie, pełniący służbę w Libanie i w Syrii (Wzgórza Golan) i w Polskim Przedstawicielstwie Wojskowym przy Komitecie Wojskowym Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w Brukseli. Aktualnie w duszpasterstwie wojskowym pracuje 190 księży kapelanów. Do pracy w Ordynariacie Polowym przygotowuje się 28 alumnów, którzy studiują w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Wśród nich jest 2 absolwentów wyższych szkół oficerskich.

 

 

 

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych
Jesteś: 1820800 gościem na naszej stronie